TwitterFacebook

8 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ

Πριν από 160 χρόνια στις 8 Μαρτίου η αιματοβαμμένη απεργία των εργατριών στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης έβαλε τη σφραγίδα του στην πάλη του διεθνούς εργατικού κινήματος για την κατάργηση της ταξικής σκλαβιάς, αλλά μαζί και της διπλής καταπίεσης που δέχονται οι εργαζόμενες γυναίκες ως γυναίκες και ως εργαζόμενες. Η 8η Μάρτη συνεχίζει να βρίσκει παντού στον κόσμο αγωνιζόμενες γυναίκες εργάτριες στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την κατάργηση της ταξικής και της έμφυλης καταπίεσης, ενάντια σε ένα σύστημα που τις κρατά ακόμα δέσμιες, καταπιεσμένες και εκμεταλλευόμενες.

Σήμερα στην Ελλάδα των μνημονίων και των μέτρων λιτότητας, οι γυναίκες είναι πρώτες σε ποσοστά ανεργίας, χαμηλά αμειβόμενες, ανασφάλιστες, εργαζόμενες σε συνθήκες που η μητρότητα δεν προστατεύεται αλλά μπορεί να σε πετάξει έξω από την εργασία. Χωρίς δωρεάν παροχή γυναικολογικών εξετάσεων και δυνατότητας δωρεάν και ασφαλούς άμβλωσης η αυτοδιάθεση του σώματος αποκλείει τις πιο φτωχές γυναίκες. Χωρίς καμία κοινωνική υποδομή για τη φροντίδα του νοικοκυριού ή των παιδιών και με την σεξιστική κουλτούρα του ότι το σπίτι είναι «γυναικεία δουλειά», την καθιστά ένα από τα πιο εκμεταλλευόμενα κομμάτια της εργατικής τάξης. Ο σεξισμός είναι αισθητός σε κάθε εκδήλωση της κοινωνικής –και εργασιακής- πραγματικότητας.

Η κρίση φέρνει εξαθλίωση αλλά και το αντίθετο της, φέρνει και την αντίσταση! Οι γυναίκες στην Ελλάδα της κρίσης παίρνουν πρωτοβουλίες, οργανώνουν δίκτυα αλληλεγγύης, συμμετέχουν σε διάφορες μορφές αυτοοργάνωσης της κοινωνικής αντίστασης, όπως κοινωνικά ιατρεία, φροντιστήρια, σχολεία μεταναστών. Δημιουργούν εστίες αντίστασης, παλεύουν μέσα από σωματεία, διεκδικούν το δικαίωμα τους για εργασία, όπως έδειξε ο ηρωικός αγώνας των καθαριστριών στο Υπουργείο Οικονομικών.

Το ζήτημα της γυναικείας καταπίεσης ξεπερνά τα στενά σύνορα της Ελλάδας. Είναι παγκόσμιο και οι γυναίκες διεθνώς παλεύουν ενάντια σε εξουσιαστές και δυνάστες.

Είναι οι γυναίκες στις ΗΠΑ που οργάνωσαν στις 21 Ιανουαρίου μεγαλειώδεις πορείες ενάντια στο ρατσιστή και μισογύνη Τραμπ που αγκαλιάστηκαν από εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι οι γυναίκες στην Πολωνία, που μπλόκαραν με την απεργία της «Μαύρης Δευτέρας» και τις τεράστιες διαδηλώσεις την απαγόρευση της άμβλωσης και το δικαίωμα να αποφασίζουν για το σώμα τους. Στην Αργεντινή, τη χώρα που δημιουργήθηκε ο όρος γυναικοκτονία, η άγρια δολοφονία της 16χρονης Lucia τον Οκτώβριο του περασμένου χρόνου, συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο και χιλιάδες γυναίκες στην Αργεντινή διαδήλωσαν με σύνθημα «Ni una menos»(Καμία λιγότερη). Είναι οι γυναίκες στη Ροζάβα που πλάι με τους άντρες μαχητές παλεύουν για την ελευθερία του κουρδικού λαού ενάντια στη σκοταδιστική βία του ISIS.

Είναι οι γυναίκες πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν κυνηγημένες από βόμβες, εξαθλιωμένες από τη φτώχεια, με ένα παιδί στην αγκαλιά. Οι γυναίκες πρόσφυγες κατάφεραν να διασχίσουν τον υδάτινο εφιάλτη του Αιγαίου για να ζήσουν σε σκηνές και στρατόπεδα συγκέντρωσης. Διεκδικούν το δικαίωμα για ζωή και πρέπει να σταθούμε δίπλα τους. Αυτές ειδικά οι γυναίκες, θύματα της πιο βάρβαρης καταπίεσης και αποκλεισμού, είναι οι απελπισμένες για τις οποίες μας δόθηκε η ελπίδα.

Η 8η Μάρτη δεν είναι μέρα γιορτής είναι ημέρα πάλης. Οι αιτίες που γέννησαν τη γυναικεία καταπίεση και την ανισότητα των φύλων είναι εδώ παρούσες, έχουν ρίζες στον καπιταλισμό και την πατριαρχία. Η γυναικεία χειραφέτηση όχι μόνο είναι επείγουσα αλλά πιο επιτακτική από ποτέ και ο μόνος τρόπος να πραγματοποιηθεί είναι με την κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Είναι η πάλη για τη καθολική χειραφέτηση, για μια αταξική κοινωνία που θα απελευθερώσει τους ανθρώπους από κάθε ζυγό και κάθε καταναγκασμό. Κάθε ανθρώπινη επιθυμία και ταυτότητα φύλου θα είναι σεβαστή και δεν θα υπόκειται καμία καταπίεση, γιατί δεν υπάρχει καμία πραγματική νίκη του κομμουνισμού χωρίς την κατάργηση κάθε σχέσης εξουσίας, χωρίς την κατάργηση όλων εκείνων που κρατάνε τον άνθρωπο ένα πλάσμα ταπεινωμένο και του στερούν την ελεύθερη ανάπτυξη κάθε πτυχής του.

Οι αγωνιζόμενες γυναίκες δεν περιμένουν να τους χαρίσουν λουλούδια. Ξεριζώνουν τα αγριόχορτα του παλιού κόσμου για να φυτρώσει ο ανθός του μελλούμενου κόσμου της ελευθερίας, του αταξικού και ανεξουσίαστου παγκόσμιου κομμουνισμού.

 ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017, 7μμ, πλατεία Κλαυθμώνος, Αθήνα

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ